//آنچه افراد مبتلا به ام اس باید در مورد کرونا بدانند

آنچه افراد مبتلا به ام اس باید در مورد کرونا بدانند


ویروس کرونا چیست؟

بیماری کووید ۱۹(covid-۱۹) یک بیماری تنفسی است که میتواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود، عامل این بیماری ویروسی به نام کرونا میباشد که برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۹ در وهان چین شناسایی شد و به مررو سراسر دنیا را فراگرفت و توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان یک بیماری همه گیر معرفی شد.

علایم بیماری

اکثر افرادی که به کووید ۱۹ مبتلا میشوند علایم خفیفی بروز میدهند ولی برخی از مبتلایان ممکن است علایم شدیدتری از جمله تب،سرفه خشک،تنگی نفس و خستگی را نیز تجربه کنند. سایر علائمی که به این بیماری نسبت داده اند شامل بدن درد،لرز،گلو درد و اسهال میباشد. اخیرا علائم منحصر به فرد دیگری از جمله از دست دادن حس چشایی و بویایی نیز به این علائم اضافه شده است. افراد مبتلا به این بیماری معمولا تمام علائم ذکر شده را بروز نمیدهند ولی ممکن است در برخی از افراد، برخی از علانم مثل تب و سرفه مقدم بر سایر علامتها باشد.

چگونگی انتشار بیماری کووید۱۹

بیماری کووید ۱۹ از فردی به فرد دیگر منتقل میشود؛ به خصوص افرادی که در فاصله نزدیک (کمتر از ۱.۵ متر) از فرد مبتلا قرار دارند؛ زمانی که افراد درارتباط بایکدیگر هستند مانند محیطهای کاری این انتقال بیشتر صورت میگیرد. انتقال ویروس از طریق پخش قطرات تنفسی ناشی از عطسه یا سرفه صورت میگیرد؛ همچنین قطرک های تنفسی برجا مانده بروی سطوح مختلف و انتقال آنها به دست و تماس دست آلوده با بینی، دهان و چشم ها میتواند سبب انتشار ویروس نیز شود.

بر اساس مطالعات جدید ویروس کرونا تا ۷۲ ساعت روی سطوح پلاستیکی، ۴۸ ساعت روی سطوح فلزی، ۲۴ ساعت روی سطوح کاغذی یا مقوایی، ۴ ساعت روی سطوح مسی و در حدود ۳ ساعت در هوا باقی میماند.

آیا بیماران مبتلا به ام اس جز گروه پرخطر ابتلا به کووید۱۹ هستند؟

بیماری ام اس به تنهایی ریسک ابتلا به بیماری کووید ۱۹ را افزایش نمیدهد، اما با این حال برخی از عوامل مرتبط با بیماری ام اس میتواند خطر ابتلا به کووید۱۹ را افزایش دهد؛ این فاکتورها شامل عوامل زیر هستند:
وجود سایر بیماری های زمینه ای همراه با بیماری ام اس مانند بیماری های قلبی-ریوی و دیابت
عدم تحرک قابل ملاحظه برای مثال گذراندن تمام روز در تخت خواب یا نشستن طولانی مدت
سن بالاتر از ۶۰ سال
استفاده از داروهایی اختصاصی که سبب کاهش تعداد سلولهای ایمنی میشود مانند Lemtrada Mavenclad, Ocrevus، Rituxan

برخی اوقات پاسخ بدن به عفونت ها ازجمله بیماری کووید ۱۹ ممکن است سبب بدتر شدن یا شدت علایم بیماری ام اس شود؛ مانند احساس خستگی بیشتر،عدم تمرکز کافی و یا ناتوانی در حرکت و دید. به طور نرمال این علایم بعد از کاهش عفونت برطرف میشوند. اما در غیر این صورت باید با پزشک متخصص مشورت کرد.

جلوگیری از انتشار ویروس

برای جلوگیری از انتشار ویروس مهمترین راهکارهای ارائه شده به شرح زیر است:
شستشوی دست ها با آب و صابوت به مدت حداقل ۲۰ ثانیه
استفاده از الکل ۶۰-۷۰٪ جهت ضدعفونی کردن دستها در صورت عدم وجود آب و صابون
عدم تماس دست با چشمها، بینی و دهان
استفاده از دستمال و یا آرنج برای پوشاندن دهان در هنگام سرفه و عطسه
ضدعفونی کردن سطوح و وسایل
حفظ فاصله اجتماعی ( ممنوعیت تجمع بیش از ۱۰ نفر) و حفظ حداقل فاصله ۱.۵ متری
افرادی که در خانواده آنها بیمار مبتلا به ام اس وجود دارد نیز باید تمام موارد فوق را رعایت کنند تا مانع انتشار بیماری شوند.

تمام کودکان مبتلا به ام اس و یا زنان باردار مبتلا به ام اس نیز باید به این توصیه ها عمل کند.

نکات مهم در رابطه با مصرف داروهای ایمونومدولاتور بیماری ام اس و بیماری کووید ۱۹

یکی از نگرانی های بیماران مبتلا به ام اس استفاده صحیح از داروهای ایمونومدولاتور(تنظیم کننده سیستم ایمنی) در زمان همه گیری ویروس کرونا هست.
توصیه های مختلفی در رابطه با مصرفداروهای ایمونومدولاتوری مخصوص ام اس و بیماری کووید۱۹ از طرف افراد، گروه ها و سازمان های مختلف ارائه شده است و با اینکه هرکدام سعی در ارائه یک راهنمایی واضح دارند اما بازهم ممکن است این توصیه ها باعث ایجاد یک سردرگمی نیز شوند چراکه تمام این این راهنمایی ها وابسته به عوامل متعددی از جمله شدت بیماری، سایر بیماری های زمینه ای، میزان آلرژی فرد به دارو، ریسک ابتلا به عفونت های مختلف و میزان تحمل فرد میباشد. و بهترین تصمیم گیری در این مورد باید توسط فرد مبتلا و پزشک متخصص او صورت گیرد.

به طور کلی براساس تصمیم گیری مشترک کنسرسیوم مراکز ام اس(CMSC) و انجمن های بین المللی ام اس تمام بیماران مبتلا به ام اس باید:
تمام موارد بهداشتی ذکر شده و سایر توصیه های ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی را باید رعایت کنند.
تمام بیماران مبتلا به ام اس بایدمصرف داروهای خود را ادامه دهند و قبل از قطع هرگونه دارودر رابطه با خطرهای احتمالی آن با پزشک متخصص مشورت کنند.
قبل از شروع و یا تغییر هرگونه دارو ایمونومدولاتور پزشک متخصص باید سایر عوامل تاثیر گزار از جمله سن، سایر عوامل بیماری های زمینه ای و … را درنظر بگیرد.
افرادی که به تازگی به ام اس مبتلا شده اند نیز باید شروع به دریافت داروهای ایمنومدولاتوری خود کنند.

به طور کلی از آنجایی که داروهای مورد استفاده در بیماری ام اس عملکرد سیستم ایمنی را تنظیم میکنند، بنابراین پاسخ به عفونت ها را نیز تضعیف کمنند. اما به طور کلی عملکرد این داروها در حد متوسط بوده و جای نگرانی ندارد. اگر بیماری در حال مصرف داروهای اختصاصی ام اس بوده و همچنین احتمال ابتلا به عفونت کووید ۱۹ نیز وجود دارد و علائم خفیفی از عفونت ویروسی را نشان میدهد به طور کلی مصرف دارو نباید قطع شود.

گلاتامیر استات (کوپاکسون)، (Teriflunomide (Aubagio، دی متیل فومارات (Tecfidera) و انواع بتا اینترفرون ها معمولا ریسک ابتلا به عفونت را افزایش نمیدهند.
با توجه به عوارض قطع دارو هرگونه تغییر در مصرف در افرادی که (Natalizumab (Taysabri تزریق میکنند، باید زیر نظر پزشک متخصص باشد.
فینگولیمود (Gilenya) به طور متوسط ریسک ابتلا به عفونت ویروسی را بالاتر میبرد، با اینحال قطع دارو ممکن است سبب شدت بیماری ام اس شود که حتی میتواند از عوارض عفونت ویروسی نیز شدیدتر باشد.

داروهای دیگر از جمله (Alemtuzumab (Lemtrada و (cladribine (Mavenclad و یا ریتوکسی مب نیز میتوانند ریسک ابتلا به عفونت ویروسی را افزایش دهند به خصوص در اوایل زمان مصرف. بنابراین در رابطه با قطع این داروها نیز با توجه به شرایط بیمار نظر پزشک متخصص اولویت دارد. به طور کلی توصیه میشود اگر Alemtuzumab و cladribine در ۱۲ هفته اخیر استفاده شده است باید فرد مبتلا به ام اس خود را به مدت ۱۲ هفته از زمان دریافت آخرین نوبت تزریق قرنطینه خانگی کند. برای مثال اگر آخرین نوبت دریافت Alemtuzumab فردی ۸ هفته پیش بوده باشد، باید تا ۴ هفته دیگر در قرنطینه خانگی بماند.

دکتر مریم عظیمی، دکترای تخصصی ایمونولوژی

منابع مورد استفاده:
سایت انجمن بین المللی ام اس https://www.nationalmssociety.org/
سایت انجمن ام اس انگلستان https://www.mssociety.org.uk/

همرسانی خبر